مي نويسم از تو اي زيباي من
مي سرايم از تو اي روياي من
اي نگاهت سبز تر از سبزه زار
مي نويسم بي قرارم بي قرار

پشت ديوار بهار
مي نويسم مانده ام در انتظار
اي که چشمت خواب را از من گرفت
مي نويسم خسته ام از انتظار
مي نويسم مي نويسم يادگار

من نمي دانم چه داده اي به من؟
که چنين دل را سپردم دست تو
يا چه بود در آن نگاه آتشين
يا چه کرد بامن دو چشم مست تو

من نمي دانم نمي دانم چرا؟
اين چنين آشفته ام
آشفته ام
با خيالت روز و شب در آتشم
شعر هايي نيمه شب ها گفته ام

من نمي دانم ولي اينک بهار
با دو صد گل مي رسد
باغ تا گل مي دهد
گل به بلبل مي رسد

باز مي آيد بهار
باز مي آيد بهار
من نمي دانم چرا؟
کس نمي آرد مرا پيغام يار
اي ستمگر روزگار
بي قرارم بي قرار
باز مي بارم
چو باران بهار