موجیم و وصل ما ، از خود بریدن است


ساحل بهانه ای است ، رفتن رسیدن است


تا شعله در سریم ، پروانه اخگریم


شمعیم و اشک ما ،در خود چکیدن است


ما مرغ بی پریم ، از فوج دیگریم


پرواز بال ما ، در خون تپیدن است


پر می کشیم و بال ، بر پرده ی خیال


اعجاز ذوق ما ، در پر کشیدن است


ما هیچ نیستیم ، جز سایه ای ز خویش


آیین آینه ، خود را ندیدن است


گفتی مرا بخواهن ، خواندیم و خامشی


پاسخ همین تو را ، تنها شنیدن است


بی درد و بی غم است ، چیدن رسیده را


خامیم و درد ما ، از کال چیدن است