موفقيت توانايي رفتن از شكستي به شكست ديگر بدون از دست دادن شور و حرارت است

 براي قضاوت در مورد موفقيت خودت ببين

چه بدست آورده اي

 و در قبال آن چه از دست داده اي

 داستان غم انگیز زندگی این نیست

که انسانها فنا می شوند

 بلكه این است

 که

 آنان از دوست داشتن باز می مانند

زماني كه تو را ديدم دلم به لرزه افتاد

 و نگاهت آنقدر مهربانانه بود

 كه تنفررا از يادم برد

 و دستانت آنقدر لبريز از گرماي محبت بود

 كه تمام سردي ها را از يادم برد

 حرفهايت را دوست دارم

 چون لبريز ازعشق ومحبت است

 و وجودت به من دلي بخشيد

 از جنس شقايق،

 شقايق ها را نيز هيچگاه از ياد نخواهم برد

 مرا صدبار اگر از خود برانی دوستت دارم

 به زندان جنایت هم کشانی دوستت دارم

 به پیش خلق اگر نتوان حدیث عشق سخن گفتن

 درون سینه ی تنگم نهانی دوستت دارم

 چه حال از جفا کردند چه سود ازهم

زيبا ترين گل

با اولين باد پاييزي پرپر شد .

 با وفا ترين دوست

 به مرور زمان بي وفا شد .

 اين پرپر شد ن از گل نيست

 از طبيعت است

و اين بي وفايي.....

 از دوست نيست ....

از روزگار است

بی راه و بی فانوس

 به کوی دیدارهای صمیمانه مان بازمیگردم

 بی تو اما ...تنها !

بی نقش چشمهایت...

 بی هرم دستهایت

اما به حرمت همیشه ی علاقه ات...

 همه را برایت جعبه میکنم

 و میگذارم همان جایی که اولین بار...

 آری...

اینگونه بهتر است همه را خودت نگه دار..

 شاید نزد تو محفوظ تر باشد...

الو سلام منزل خداست؟

 اين منم مزاحمي که آشناست

هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است

 ولي هنوز پشت خط

 در انتظار يک صداست

 شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است

 به ما که مي رسد ،

 حساب بنده هايتان جداست؟

 الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

 خرابي از دل من است

يا

 که عيب سيم هاست؟

 چرا صدايتان نمي رسد

 کمي بلند تر صداي من چطور؟

خوب و صاف و واضح و رساست؟

 اگر اجازه مي دهي

 برايت درد دل کنم شنيده ام

 که گريه بر تمام دردها شفاست

 دل مرا بخوان

 به سوي خود تا که سبک شوم

روزي احساس کردم

 که فقير ترين

موجود روي زمينم

و

اون روزي بود

 که تو رو از دست دادم ،

خواستم براي از

 دست دادنت اشک بريزم ،

امّا

 تمومه اشکمو براي به

 دست اوردنت ريخته بودم

جهان در انتظار عدالت

و 

عدالت در انتظار

میلاد منجی عالم بشریت 

راتبریک و تهنیت عرض می نمایم

شبي پرسيدمش با بي قراري

 به غير از من کسي

 را دوست داري

دو چشمش

 از خجالت بر زمين دوخت

 ميان گريه هايش

گفت....

 آري

 به دل گفتم

 که يارم مهربان است

که اينگونه

 سراغ دلربان است

دلم آوازه دادش

 ناگهاني

 رخش با من دلش با ديگران است

اگر در کهکشاني دور

گفتم تو شيرين مني

گفتي تو فرهادي مگر؟

گفتم خرابت مي شوم

 گفتي تو ابادي مگر؟

 گفتم ندادي دل به من

 گفتي تو جان دادي مگر؟

 گفتم ز کويت مي روم

 گفتي تو ازادي مگر؟

 گفتم فراموشم مکن

 گفتي تو در يادي مگر