...لبخند بزن..هر چند کوتاه..

هر چند دلت پر غصه اس..

ولي بخند..

شايد لحظه اي که لبخند رو لبته فراموش کني..

درد دل درموندتو...

واي که چقدر دلت گرفته..

اما اونو ببين ..مي خنده..

شايد ندوني واسه چي..

اما تو هم به خنده ي اون بخند..

هر چند دلت پر غصه اس..

فکر کن..

شايد همه چي مي تونست خيلي سخت تر از اين بشه..

هر چند دلت پر غصه اس..

اما همه ي اينا هم مي تونه باعث لبخند تو بشه..

لبخند بزن..

از روي رضايت..

خوشحال باش..

هر چند لحظه اي کوتاه..

اما اشکاتو پنهون نکن.. 

یاد آن روز که در صفحه شطرنج دلت                 

شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

چهار شمع بودند که به آرامی میسوختند .
 سکوت طوری بر فضای اتاق خیمه زده بود که به وضوح میشد صدای درد دلشان را با یکدیگر شنید .
 شمع اول گفت : من «آرامش» هستم ...! هیچ کس نمیتواند از نور من محافظت کند ، بهر حال فکر کنم باید بروم ، چون هیچ دلیلی برای ماندن و بیش از این سوختن نمیبینم ...
 رفته رفته شعله اش کم نور و کم نور تر شد تا اینکه بطور کامل از بین رفت ( خاموش شد ) .
 شمع دوم گفت : من «ایمان» هستم .. گمان نکنم تا مدت زیادی بمانم ، وقت رفتنم فرا رسیده و هیچ دلیلی برای بیشتر از این بودنم باقی نمانده من دیگر برای هیچ کس ارزشی ندارم .
 تا صحبتهایش تمام شد ، نسیمی به آرامی وزید و شمع دوم را خاموش کرد .
 شمع سوم با غم زیادی شروع به صحبت کرد : من «عشق» هستم .. دیگر قدرتی برای ماندن ندارم ، دیگر کسی به من اهمیت نمیدهد و مردم قدر مرا نمیدانند و فراموش کردند که عشق از همه کس به آنها نزدیک تر است .
 بیشتر منتظر نماند و دوام نیاورد ، نورش کاملا از بین رفت و مانند شمعهای قبلی خاموش گشت .
 ناگهان کودکی وارد اتاق شد و سه شمع اول را خاموش شده دید
 با گریه و اندوه زیادی گفت : ای شمع ها ! ای شمع ها‌ ! چرا شعله تان خاموش شد و نورتان از بین رفت؟ باید تا ابد روشن بمانید و همه جا را نورانی کنید .. شما را بخدا روشن شوید .. نروید ..
 کودک همچنان به اشک ریختن و گفتگو با شمع های خاموش ادامه میداد و التماس میکرد
 در آن هنگام بود که شمع چهارم شروع به حرف زدن کرد و گفت :
 نترس کوچولوی من ، تا وقتی که من هستم و وجود دارم میتوانم آن سه شمع را روشن کنم و تا همیشه پر نور نگهشان دارم .. زیرا من «امید» هستم .
 کودک داستان ما با اشتیاق و شتاب فراوانی شمع چهارم را به دست گرفت و با شعله اش سه شمع خاموش شده را دوباره روشن کرد
 آره .. «امید» رو هیچ وقت نباید از زندگیمون برونیم
 هر کدوم از ما با کمک «امید» میتونیم از «عشق» و «ایمان» و «آرامش»مون واسه همیشه در دل و زندگیمون نگهداری کنیم.

چگونه عطر تودر عمق لحظه ها جاریست

چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست

چگونه جای تودر جان زندگی سبز است

تو نیستی که ببینی چگونه با دیوار به

 مهربانی یک دوست از  تومی گویم

تونیستی که ببینی چگونه از دیوار جواب می شنوم

 تونیستی که ببینی چگونه دور از تو به روی هرچه در این

 خانه است غباراندوه گسترده است

تو نیستی که ببینی دل رمیده ی من به جز تو یاد همه چیز

                                           را رها کرده

غروب های غریب در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین ستاره بیمارست

دوچشم خسته ی من در این امید عبث دو شمع

 سوخته جان همیشه بیدار

تو نیستی که ببینی !

عزیزم تو عزیزترینی...همانطور که بودی ; همانطور که هستی;

 تو را همانگونه که بودی همانگونه که هستی دوستت می دارم

اي كاش گل بودي و من از باغها ميچيدمت

 يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت

اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت

من بی تو یه ناتمومم
من بی تو یه نیمه جونم
دور از تو ،نذار بمونم
من بی تو ،نه نمی تونم
ای عشق راه دورمن
شکست دل مغرور من
حادثه رفتن تو بود
مهم نبود غرور من
مهم نبود شکستنم
به پای تو نشستنم
مهم تو بودی عشق من
نه قصه ی دل بستنم
جای تو آغوش منه
این معنی دوست داشتنه
رفتی و خاطرات تو
قلبم و آتیش می زنه
اشکام به وقت رفتنت
عذاب تلخ باختنت
ارزشش و داشت عشق من
معجزه ی شناختنت
مهم نبوده سوختنم
دور از تو پرپر زدنم
به افتخار عشق تو
می گم که بازنده منم
من بی تو یه ناتمومم
من بی تو یه نیمه جونم
دور از تو نذار بمونم
من بی تو ،نه نمی تونم
من بی تو یه بی نشونم
من بی تو رو به جنونم
دور از تو نذار بمونم
من بی تو نه نمی تونم